คุณขา อิชั้นเองเนี่ยก็ไม่เคยได้รีวิวอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน
เป็นบทเป็นตอนอย่างนี้มาก่อนหรอกนะคะ เคยจำได้ว่าเขียนรีวิวท่องเที่ยว
(ซึ่งจะคล้ายๆ แต่งนิยายซะมากกว่า) แล้วไอ้รีวิวเที่ยวตัวนั้น ก็ดั้นนนน
เขียนไม่จบ (เอ่ออออออ.....)
เพราะเขียนยาวเกิน สุดท้ายก็ขี้เกียจเขียนต่อมันซะอย่างงั้น ก็เลย จบไปเถอะ
อย่าไปต่อความยาวสาวความยืดเลย แต่ที่วันนี้ตั้งใจ้ ตั้งใจอยากจะมารีวิว
ก็เป็นเพราะว่าอิชั้นได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งค่ะ Memoire of a geisha ที่พยายามหาเล่มที่แปลเป็นไทย
แต่ก็ยังไม่เคยเห็นซะที ไม่แน่ใจว่าที่ไม่มี เพราะยังไม่มีคนแปล
หรือเพราะอิชั้นตาไม่ดี หาไม่เจอก็ไม่ทราบนะคะ
ถ้าใครที่เป็นแฟนหนังเมื่อ 10 กว่าปีก่อน (ไม่ต้องสืบอายุกันเลยทีเดียว) ก็น่าจะรู้จักภาพยนตร์เรื่องหนึ่งที่ชื่อเรื่องเหมือนกับชื่อหนังสือเด๊ะ
แต่ทว่าชื่อไทย ดันไม่จรรโลงใจอิชั้นซักเท่าไหร่ เพราะเขาตั้งชื่อว่า
“นางโลมโลกจารึก” แหม
พอได้ยินชื่อภาษาไทยตอนแรก อิชั้นเนี่ยนึกไปถึงขั้นภาพยนตร์ 18+ โน่นเลยค่ะ แต่พอได้ดูหนังก็ชอบค่ะ เพราะมันไม่ได้ 18+
เลย
มัน 20+ ด้วยซ้ำ เอ้ยย ไม่ใช่ค่ะ มันไม่ได้มีฉากอย่างว่า สยิวกิ้วใดๆ ค่ะ
เป็นภาพยนตร์ ดราม่า รักต้องซ่อน แต่คะแนนความสวยงามของฉากและบทละครอิชั้นให้เต็ม 10
เลยค่ะ
ว่ากันต่อเรื่องหนังสือ ที่อิชั้นตัดสินใจซื้อมาอ่านเนี่ย
ก็เป็นเพราะอยากอ่านนิยายภาษาอังกฤษค่ะ ในชีวิตไม่เคยอ่านนิยายอังกฤษมาก่อนเลย
แต่พูดได้ สื่อสารได้ เจรจาธุรกิจได้ ก็เลยคิดว่า เอาหล่ะ เอาเล่มนี้แหละ หนาดี
ปกสวย ถึงอ่านไม่รู้เรื่องก็น่าจะเดาเรื่องได้ว่าพูดถึงอะไร
เพราะเราเคยดูหนังมาแล้ว
ในนิยายเป็นเรื่องของเด็กสาวคนหนึ่งค่ะ ที่ชีวิตพลิกผัน ถูกขายมาใช้แรงงานตั้งแต่ตัวยังเล็ก
ครอบครัวคนญี่ปุ่นสมัยก่อนก็จะมีธรรมเนียมส่งลูกสาวไปอยู่บ้านที่เป็นที่พักของเหล่าเกอิชาที่เรียกว่า
“โอกิย่า” เพื่อให้เล่าเรียนเขียนอ่าน ทั้งศาสตร์และศิลป์ เติบโตมาเป็นเกอิชา
ที่ทำงานในร้านน้ำชา คอยเอนเตอร์เทนท่านๆ ผู้ชายด้วยศิลปะการร่ายรำ การชงชา เล่นดนตรี
อะไรประมาณนี้ค่ะ
ตัวเอกของเรื่องชื่อ ซายูริ เป็นเกอิชาตาสีเทา สวย (ในหนังเล่นโดย
จางซี่ยี่ ค่ะ) ชีวิตของเธอพลิกผันจากเด็กบ้านนอก เติบโตมาเป็นเกอิชาที่โด่งดัง
ในอดีตเคยโดยแกล้งสารพัด จนกระทั้งมีเกอิชารุ่นพี่คอยสนับสนุนส่งเสริม
จนในที่สุดก็โด่งดัง
เนื้อหาหลักๆ ก็พูดถึงการทำงานของเหล่าเกอิชานี่แหละค่ะ
ซึ่งมีเรื่องหนึ่งที่ว่ากันว่า เกอิชา ห้ามมีความรักค่ะ แต่นางเอกของเรื่องเนี่ย
เค้ามีความรักให้กับท่านประทานรูปหล่อสมัยที่เธอยังเป็นเด็ก อายุ 11-12 ค่ะ
การได้พบเจอกับท่านประธานเพียงแป๊บเดียว
ก็เกิดเป็นแรงบันดาลใจให้นางอยากที่จะเป็นเกอิชาที่โด่งดัง
เพื่อที่จะครองหัวใจท่านประธานคนนี้ให้ได้
แต่การเป็นคนสวยไม่ได้ทำให้ชีวิตง่ายเสมอไปค่ะ เพราะถึงจะสวยงามสักแค่ไหน
แต่เกอิชาก็เป็นแค่ผู้ที่ถูกเลือกค่ะ เธอไม่สามารถเลือกที่จะใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการได้
และไม่สามารถรักคนที่เธอต้องการได้ ในความสวยงามมีความเศร้าปะปนอยู่ค่ะ
สำหรับหนังสือเรื่องนี้ ถ้าคนที่ชอบความตื่นเต้น เรื่องรักโรแมนติก
ก็คงจะต้องปล่อยผ่านค่ะ เพราะเนื้อเรื่องค่อนข้างเรื่อยๆ ออกแนวน่าเบื่อซะด้วยซ้ำ
เพราะมันคือการเล่าเรื่องชีวิตของคนๆ นึงตั้งแต่เด็กจนโต ต้องขอบคุณคนที่ทำหนังออกมาให้คนได้ดู
และย่อยง่ายขึ้น เพราะจริงๆ แล้วเนื้อหาดีค่ะ บทสวยงาม
แต่หากไม่ใช่นักอ่านแล้วหล่ะก็มีหวังพับปิดเล่มตั้งแต่อ่าน 1-2 บทแรกแล้วหล่ะค่ะ
หนังสือ : Memoirs of a Geisha
ผู้เขียน : Arthur Golden
